jest największym z podgatunków, sharpii jest mniejszy, a gillae najmniejszy. Tęczówka pomarańczowa.
Żuraw indyjski jest najwyższym z wszystkich gatunków ptaków latających.
Średnie wymiary Długość ciała – 152–176 cm Rozpiętość skrzydeł – 220–280 cm Masa ciała – 6,8–12,2 kg (podgatunek nominatywny), 5,4–8,4 kg (sharpii), 5,2–8,4 kg (gillae)
Ekologia i zachowanie thumb|lewo|Jajo z kolekcji muzealnej Biotop Tereny podmokłe, przerzedzone lasy.
Pożywienie Żywi się małymi gryzoniami, rybami, płazami, dużymi owadami, a także roślinami wodnymi. Żeruje w niewielkich stadach.
Rozmnażanie Żurawie indyjskie łączą się ze sobą na całe życie. W okresie godowym para wykonuje charakterystyczny taniec. Gniazdo budują na niewielkich wysepkach, po czym samica składa w nim 2 jaja. Pisklęta usamodzielniają się po 85–100 dniach, dojrzałość płciową uzyskują w wieku 2 lat.
Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2000 roku klasyfikuje żurawia indyjskiego jako gatunek narażony (VU, Vulnerable). Liczebność populacji w 2005 roku była szacowana na 13–15 tysięcy dorosłych osobników.