Frydman był również bliskim współpracownikiem Nehru, a jego mistrzami duchowymi byli Ramana MaharisziCathy Boucher, Meeting Maharaj. i KrishnamurtiKrishnamurti as I Knew Him.. Był też długoletnim przyjacielem (guru nurtu adwajty), który uznawał Frydmana za „oświeconą duszę”. Frydman przetłumaczył na język angielski i opublikował w 1973 r. w książce pt. I Am That nagrane rozmowy z Nisargadattą Maharadżem. Nisargadatta towarzyszył Frydmanowi w jego ostatnich chwilachSri Nisargadatta Maharaj, Life and Teachings..
Frydman pomógł Wandzie Dynowskiej w założeniu (w 1944 r.) i prowadzeniu Biblioteki Polsko-Indyjskiej, serii wydawniczej propagującej wymianę kulturalną między Polską i Indiami, w tym tłumaczenia najważniejszych hinduskich dzieł filozoficzno-religijnych oraz publikowanie w Indiach tłumaczeń dzieł największych polskich poetów.
Podczas II wojny światowej Frydman zaangażował się w przesiedlanie z Syberii polskich sierot, które władze ZSRR wywiozły tam w latach 1939–1941 z anektowanych polskich Kresów Wschodnich. Dzieci były transportowane przez Iran (z Armią gen. Andersa) do Indii (Valivade i Balachadi), a część z nich potem dalej do Afryki Wschodniej (Tengeru w Tanzanii, Masindi w Ugandzie, Koja w Kenii i kilkanastu innych miejsc), Meksyku i Nowej Zelandii.