mały|Cesarzowa Teodora Watatzes w divitisionie (po prawej), pieczęć bizantyjska z XIII wieku Divitision (διβητήσιoν, w transliteracji: dibētēsion, rzeczownik rodzaju nijakiego) – podstawowa część ubioru reprezentacyjnego lub paradnego cesarzy i cesarzowych Bizancjum; długa, sztywna, obcisła szata jedwabna o wąskich rękawach sięgających nadgarstków. Cesarski divitision był z reguły barwy ciemnopurpurowej lub czarnej. Jego dopasowany do ciała krój przywodzi na myśl kaftany i zdradza wpływy wschodnie, silnie kształtujące modę zwłaszcza późnego Bizancjum, w okresie panowania Paleologów. Jednolitą połać szaty mogły zdobić wysadzane klejnotami prostokątne płaty tkaniny zwane tavlia (tablia; l. poj. tavlion/tablion), wykonane taką techniką jak cesarski loros.
Kobiecy wariant divitision zdobiły powłóczyste, wachlarzowate rękawy, opadające swobodnie często aż do kostek cesarzowej.
Divitision bywa mylony w opisach ubioru cesarskiego z ceremonialnym ornatem zwanym sakkos, a jego żeńska wersja – z granatzą, inną szatą o wschodnim pochodzeniu. Taka błędna identyfikacja cesarskiej szaty pojawia się także w dziełach niektórych wybitnych historyków sztuki i ubioru bizantyńskiego (André Grabar, Svetozar Radojčić, Jovan Kovačević) – zob.