za Miguelem Illescasem Córdobą, wraz z Anthonym Milesem, Peterem Wellsem, Loekiem van Welym, Paulem van der Sterrenem, Manuelem Apicellą i Johnem van der Wielem) oraz w Naujac-sur-Mer (2002, II m. za Viorelem Iordăchescu).
W latach 80. i 90. należał do podstawowych zawodników reprezentacji kraju. Pomiędzy 1986 a 1996 sześciokrotnie wystąpił na szachowych olimpiadach, w roku 1985 - w drużynowych mistrzostwach świata, a w 1989, 1992 i 1997 - w drużynowych mistrzostwach Europy (w roku 1989 zdobywając złoty medal za indywidualny wynik na I szachownicy)OlimpBase. Wielokrotnie startował w finałach indywidualnych mistrzostw Francji, w latach 1986 (Épinal) i 1991 (Montpellier) dwukrotnie zdobywając srebrne medale (w obu przypadkach przegrywając dogrywki o tytuł mistrza kraju, odpowiednio z Gilles'em Mirallèsem i Markiem Santo-Romanem)Championnat de France d'échecs. W roku 2006 zwyciężył w Besançon w sekcji B mistrzostw kraju.
Najwyższy ranking w swojej karierze osiągnął 1 stycznia 1993 roku, z wynikiem 2535 punktów zajmował wówczas 5.