Bezpieczeństwo zapewniane przez IPsec może być dwojakie, w zależności od stosowanego protokołu. I tak: pojawia się problem dystrybucji kluczy symetrycznych. Narzuca się zastosowanie kryptografii asymetrycznej, ale jest ona o wiele wolniejsza od szybkich szyfrów symetrycznych i dodanie ich do protokołów niskiego poziomu, jakimi są ESP i AH (), miałoby znaczący wpływ na wydajność. Te dwa protokoły pozostały więc relatywnie prostymi protokołami niskiego poziomu, a do skomplikowanych zadań dystrybucji klucza i uwierzytelniania stron stworzono oddzielny protokół IKE.
Protokół IKE Protokół IKE () został zaprojektowany w większości przez NSA () i jest skomplikowany, głównie ze względu na poziom abstrakcji, na jakim operuje. Wystarczy bowiem włożyć do niego własny zestaw algorytmów kryptograficznych, czy wręcz własną arytmetykę (zestaw ten określa się jako , ), by otrzymać zupełnie inny od cywilnego protokół, na przykład na potrzeby wojska.
IKE funkcjonalnie składa się z dwóch części: specyfikacji metod kryptograficznych uwierzytelnienia i negocjacji kluczy Oakley (IKE: , IKEv1: , IKEv2: ) oraz specyfikacji formatów pakietów i stanów protokołu ISAKMP.