6 Korpus Armijny (ros. 6-й армейский корпус, 6 ак) – korpus Armii Imperium Rosyjskiego.
Formowanie i zmiany organizacyjne 6 KA powstał w 1830 z przemianowania Samodzielnego Korpusu Litewskiego. W 1831 uczestniczył w tłumieniu powstania listopadowego. Po upadku powstania korpus rozwiązano.
Ponownie 6 KA został sformowany 19 lutego 1877. Korpus stacjonował na terenie Warszawskiego Okręgu Wojskowego, a jego sztab mieścił się w garnizonie Łomża i Białystok (do 1 lutego 1913 i po 1 kwietnia 1914). W 1913 roku naczelnym lekarzem korpusu był gen. lek. Aleksander Bernatowicz.
W sierpniu 1917 uległ ukrainizacji i pod nazwą II Siczowy Korpus Zaporoski (dowódca generał Gieorgij Mandryka) wszedł w skład Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej. 6 października żołnierze 6 KA zażądali zwołania zjazdu Rad i ustanowienia władzy radzieckiej.
Żołnierze korpusu Dowódcy korpusu: gen. piechoty A. A. Błagowieszczenskij (wrzesień 1912 – sierpień 1914) gen. por. Piotr Bałujew (sierpień – listopad 1914) gen. por. Wasilij Gurko (listopad 1914 – luty 1916) gen. por. A. J. Gutor (marzec 1916 – kwiecień 1917) gen. por. A. A. Dmitiew (kwiecień 1917) gen. por. W. W. von Notbek (kwiecień – wrzesień 1917) gen. mjr P. A.