thumb|240px|Tablica na dawnej plebanii w Kamieniu Pomorskim Gwido Chmarzyński (ur. 20 lipca 1906 w Nakle nad Notecią, zm. 30 lipca 1973 w Kamieniu Pomorskim) – polski historyk sztuki i muzeolog.
Życiorys Pochodził z rodziny inteligenckiej. Uczęszczał do gimnazjum państwowego w Nakle (1913–1921), a następnie do Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, gdzie w 1924 roku zdał maturę.
Studiował historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim (1924–1925), Poznańskim (1925–1928), w następnych na Uniwersytecie Jagiellońskim uczęszczał na studia uzupełniające z zakresu historii sztuki średniowiecznej i bizantyńskiej. Jego wykładowcą był Szczęsny Dettloff. 23 grudnia 1932 roku uzyskał stopień doktora cum laude na Uniwersytecie Poznańskim, tematem jego pracy był Sarkofag Bolesława Chrobrego w Poznaniu i problem średniowiecznej plastyki sarkofagowej.
1 lipca 1929 został powołany na stanowisko kustosza Muzeum Miejskiego w Toruniu. Kierował nim do grudnia 1934 roku. Doprowadził do tego, że w 1930 zbiory Towarzystwa Naukowego przekazano w depozyt, powiększając Muzeum Miejskie. Równolegle w latach 1929–1931 Chmarzyński pełnił obowiązki pomocnika wojewódzkiego konserwatora zabytków.