thumb|Aerotonon (rekonstrukcja) Aerotonon (gr. καταπάλτης λιθοβόλος ἀερότονος katapéltis lithobólos aerótonos od aero – powietrze i tonos – ton, określony dźwięk) – grecka katapulta pneumatyczna wynaleziona w III wieku p.n.e. przez Ktesibiosa z Aleksandrii.
Antyczna neurobalistyczna machina wojenna, miotająca pociski po torze płaskim, była odmianą balisty nowatorsko wykorzystującą energię sprężonego powietrza. Ktesibios Aleksandryjczyk był pomysłodawcą i konstruktorem tego urządzenia powstałego około 290 p.n.e., a opisanego 30 lat po jego śmierci przez Filona z Bizancjum w traktacie Mechanike syntaksis. Aerotonon był właściwie rodzajem udoskonalonej wielkiej kuszy (euthytonon), w której rolę elastycznych wiązek (zwykle lin konopnych albo jelit baranich) nadających energię miotającą, zastąpiono działaniem sprężonego powietrza.
Drążki ramion łuku zamocowanych obrotowo do metalowych tłoków osadzonych w szczelnych metalowych cylindrach, podczas napinania cięciwy wtłaczały powietrze, sprężając je w cylindrach. Zwolnienie cięciwy powodowało ruch drążków spowodowany rozprężaniem powietrza i wypychaniem przez nie tłoków na zewnątrz, skutkujący wyrzuceniem pocisku.