dokument zatwierdził cztery dni później gubernator José Sánchez-Guerra.
Do 1910 thumb|Émile François Loubet 17 maja 1902 roku Alfons XIII, ukończywszy 16 lat, został oficjalnie koronowany na króla Hiszpanii. W ramach uroczystości z tym związanych Madrid Foot Ball Club zaproponował zorganizowanie turnieju piłkarskiego. Wsparcie okazał ówczesny burmistrz „miasta i dworu Madrytu” Alberto Aguilera, który ufundował srebrny puchar dla zwycięzcy; szybko ustalono, że mecze rozegrane zostaną 13, 14 i 15 maja, zaś uczestnikami zostali: Vizcaya Athletic-Club, Club Español Foot Ball, Foot Ball Club Barcelona, New Foot Ball Club i oczywiście Madrid Foot Ball Club. W pierwszym meczu, jedynym ćwierćfinale, Vizcaya pokonała Español 5:1, a następnie, jeszcze tego samego dnia, już we właściwym meczu półfinałowym, wygrała z New FC (pozostałością po rozpadzie Foot Ball Sky) aż 8:1. Drugi półfinał z kolei był pierwszym w historii El Clásico – meczem Realu Madryt z Barceloną. Drużyna z Katalonii, grająca z szóstką piłkarzy zagranicznych w składzie, pokonała gospodarzy turnieju 3:1, by następnie ulec w sędziowanym przez Carlosa Padrósa meczu finałowym Vizcayi 1:2.