Żelazocyjanek potasu, heksacyjanożelazian(II) potasu, – nieorganiczny związek chemiczny z grupy żelazocyjanków, sól kompleksowa, w której atomem centralnym jest żelazo na II stopniu utlenienia, a ligandami 6 anionów cyjankowych.
Właściwości Z wody krystalizuje tworząc cytrynowożółte kryształy trihydratu . Nie rozpuszcza się w etanolu, jest za to dobrze rozpuszczalny w wodzie. Roztwór pod wpływem światła słonecznego powoli przebarwia się na niebiesko w wyniku powstawania błękitu pruskiego. Logarytm stałej trwałości kompleksu (logβ6) wynosi 24.
Sól uwodniona traci wodę w temperaturze 60–80 °C. Podobnie jak inne żelazocyjanki metali alkalicznych, jest trwały termicznie aż do temperatury czerwonego żaru, w której ulega rozkładowi do wielu produktów, nie osiągając temperatury topnienia.
Pod wpływem rozcieńczonych kwasów rozkłada się z wydzieleniem cyjanowodoru:
Stężony kwas siarkowy powoduje rozkład związku z wydzieleniem tlenku węgla. Kwas azotowy 25% przekształca jony żelazocyjankowe w nitroprusydkowe, co jest podstawowym sposobem otrzymywania nitroprusydku sodu:
W reakcji z metalami ciężkimi tworzy nierozpuszczalne lub prawie nierozpuszczalne osady.