Jacques Rancière (ur. 10 czerwca 1940 w Algierze) – francuski filozof, emerytowany profesor uniwersytetu .
Życiorys i poglądy Jego pierwszą publikacją był rozdział w pracy zbiorowej Czytanie „Kapitału” (1965) pod redakcją jego nauczyciela Louisa Althussera. Pod wpływem wydarzeń maja 1968 stał się krytyczny wobec Althussera. W 1974 opublikował artykuł, w którym zerwał z Althusserem i skrytykował jego kluczowe poglądy. W 1975 roku założył polityczno-filozoficzne ugrupowanie i czasopismo Les Révoltes logiques. W tym okresie sympatyzował z maoizmem, był członkiem maoistowskiej organizacji Gauche prolétarienne.
Rancière odrzuca obecny u Althussera, wywodzący się od Platona, podział na wiedzę naukową i ideologię (episteme i doxa) (zob. jaskinia platońska). Według Althussera marksizm oznacza naukę i wiedzę obiektywną, klasa robotnicza jest tej wiedzy naukowej nieświadoma, zadaniem partii marksistowskiej jest przezwyciężenie ideologii i wpojenie prawdziwej wiedzy klasie robotniczej. Punktem wyjścia Rancière’a jest zanegowanie tych poglądów Althussera – zasada równości inteligencji. Uznaje, że odrzucenie podziału na doxa i episteme i związanego z tym poglądu o autorytecie platońskiego filozofa-króla jest warunkiem emancypacji politycznej i demokratycznej polityki.