XX wieku przekreślił możliwości utworzenia kosztownej wówczas politechniki na Śląsku.
Po przejściu frontu, jeszcze w czasie trwania II wojny światowej podjęto kolejne działania w celu utworzenia na terytorium Śląska pierwszej uczelni technicznej. Powołano 26 lutego 1945 tzw. „Tymczasową Komisję Organizacyjną Politechniki Śląskiej”, której członkami zostali m.in. prof. dr hab. inż. Franciszek Wasilkowski, pierwszy kierownik Katedry Budownictwa Stalowego i jeden z pierwszych dziekanów tworzonego Wydziału Inżynieryjno-Budowlanego oraz prof. dr inż. Stefan Kaufman, pierwszy kierownik Katedry Budownictwa Żelbetowego. Wydział Inżynieryjno-Budowlany kreowany został 24 maja 1945, dekretem nr 118 Prezydenta Krajowej Rady Narodowej (Dz.U. RP Nr 21 z dnia 11 czerwca 1945), jako jeden z czterech wydziałów (obok Chemicznego, Elektrycznego i Mechanicznego) Politechniki Śląskiej, z początkową siedzibą w Katowicach. Staraniem Pełnomocnika Rządu, gen. Aleksandra Zawadzkiego, inicjatora utworzenia na Śląsku politechniki, w połowie czerwca 1945, w Ministerstwie Oświaty w Warszawie na specjalnej konferencji zapadła ostateczna decyzja zlokalizowania Politechniki Śląskiej w Gliwicach. mały|250px|Pierwszy dziekan Wydziału Inżynieryjno-Budowlanego Politechniki Śląskiej (1945), prof. dr inż.