Bernard Bugdoł (ur. 15 maja 1922 w Chropaczowie, zm. 29 sierpnia 2008 w Bytomiu) – polski górnik, poseł na Sejm PRL I kadencji.

Życiorys Urodził się w śląskiej górniczej rodzinie jako syn Jana („za wybitne zasługi położone dla Narodu i państwa w dziedzinie przemysłu węglowego”).. W 1939 rozpoczął pracę w kopalni „Śląsk” w Chropaczowie jako ładowacz.

Pod koniec wojny został wcielony do Wehrmachtu. Pod Arnhem zbiegł do armii amerykańskiej, skąd dostał się do wojska polskiego i przebywał w Wielkiej Brytanii.

Do kraju powrócił na początku 1946 i podjął pracę w kopalni „Śląsk”. W okresie PRL przodownik pracy, według ówczesnej socjalistycznej propagandy osiągał wyniki powyżej 500 procent normy. Pracował razem ze swoim bratem Rudolfem, również przodownikiem pracy. Słynny wynik 552% osiągnęli bracia Bugdołowie w listopadzie 1947 – Bernard jako rębacz, a Rudolf w charakterze ładowacza. Został przeniesiony do ZG GZZG, gdzie został kierownikiem Wydziału Współzawodnictwa Pracy. Z jego inicjatywy powstały brygady instruktorskie. W 1949 został mianowany dyrektorem kopalni „Zabrze Zachód” (najmłodszy dyrektor w Polsce Ludowej). W 1950 ukończył 5-miesięczny kurs w AGH, po ukończeniu którego otrzymał uprawnienia kierownika ruchu zakładu.