W 1873 oraz w latach 1879–1880 uczestniczył w rosyjskich interwencjach zbrojnych w Turkmenistanie, natomiast w latach 1877–1878 walczył na wojnie rosyjsko-tureckiej. W międzyczasie ukończył Oficerską Szkołę Strzelecką „Skutecznie”Według P. Staweckiego w 1884 zdał egzaminy do Konstantynowskiej Szkoły Piechoty w Petersburgu, a po jej ukończeniu pełnił służbę w 156 Pułku Piechoty na Kaukazie.. W 1880 awansował na sztabskapitana ze starszeństwem z 26 lutego 1881, a w następnym roku na kapitana ze starszeństwem z 16 grudnia 1881. Dowodził 7. kompanią oraz III batalionem. Od 12 listopada 1893 do 7 września 1904 był naczelnikiem Zarządu Wojskowego w Okręgu Batumi, przyłączonego w 1878 do Imperium Rosyjskiego. W latach 1904–1905 walczył na wojnie rosyjsko-japońskiej. Od 25 kwietnia 1905 dowodził 85 Wyborskim pułkiem piechoty. W 1906 awansował na generała majora ze starszeństwem z 10 lutego 1905. 17 kwietnia 1906 wyznaczony został na stanowisko dowódcy 1 brygady 22 Dywizji Piechoty. 28 listopada 1908 został gubernatorem Kutaisi. 10 kwietnia 1911 awansowany został na generała lejtnanta. W 1914 został przeniesiony w stan spoczynku.