Oprócz relacji Benedykta istnieją (liczne, lecz stereotypowe) wzmianki o Mongołach w pismach średniowiecznych kronikarzy, przede wszystkim Jana Długosza. W wiekach XV-XVIII tematykę mongolską identyfikowano w Polsce z żywo obchodzącymi naszych przodków kwestiami tatarskimi, czego owocem są takie teksty jak np. traktat o pochodzeniu Tatarów Mikołaja Rozembarskiego (1499).
Wiek XIX Pierwszym XIX-wiecznym polskim podróżnikiem do Mongolii był Jan Potocki, który zwiedził Mongolię w czasie podróży do Chin i pozostawił z tej podróży francuskojęzyczną relację (przełożoną na polski pt. Podróże, 1959). Twórcą polskiej mongolistyki jest Józef Kowalewski, który przebywał w Mongolii wielokrotnie (1829, 1831-1833). Kowalewski był dawnym filomatą, przyjacielem Adama Mickiewicza, profesorem mongolistyki w Uniwersytecie w Kazaniu, autorem szeregu prac poświęconych bardzo zróżnicowanym aspektom kultury i języka Mongołów, często o charakterze przyczynkowym. Najważniejszym dziełem Kowalewskiego jest trzytomowy słownik mongolsko-rosyjsko-francuski (1844-1849).