Nr 34 z 8.09.1920 r. wynika, że gen. ppor. Szymański w dniu 8 sierpnia 1920 r. zwolniony został ze stanowiska dowódcy I Brygady Rezerwowej i mianowany dowódcą X Brygady Piechoty.. 1 maja 1920 zatwierdzony został w stopniu generała podporucznika z dniem 1 kwietnia tego roku. Do 30 sierpnia 1921 dowodził 5 Dywizją Piechoty. W międzyczasie, od 8 października do 15 grudnia 1920 dowodził Grupą Operacyjną (Grupą Południową)Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski podają, że we wrześniu 1920 r. był adiutantem szefa Sztabu ND. 27 sierpnia 1921 Naczelny Wódz zezwolił mu na zmianę nazwiska rodowego „Szymczuk” na „Szymański”Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 34 z 27.08.1921 r.. 1 września 1921 objął dowództwo 13 Dywizji Piechoty i sprawował je do marca 1922. Na podstawie dekretu Naczelnika Państwa i Naczelnego Wodza z dnia 18 lutego 1922 przeniesiony został w stan spoczynku z dniem 1 czerwca tego roku, w stopniu generała porucznikaDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 3 z 25.05.1922 r., natomiast Piotr Stawecki, Słownik biograficzny ... s. podał błędnie, że przeniesienie w stan spoczynku nastąpiło z dniem 1 sierpnia 1922 r., a Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, Generalicja polski niepodległej s. 63 wymienili datę 31 grudnia 1922 r..