Dywizjonem dowodził major Giovanni Borzoni, a eskadrami dowodzili kapitanowie: Vittorio Minguzzi, Germano La Ferla, Giorgio Iannicelli oraz Enrico Meille. Piloci wysłani w jednostkach posiadali już doświadczenie bojowe z czasów wojny domowej w Hiszpanii.
Wyposażeniem jednostek były myśliwce MC.200, które spisywały się nadzwyczaj dobrze. Pierwsze problemy z silnikami zaczęły się z momencie nastania większych mrozów, do których odpalenia potrzebne były piece grzewcze oraz problemy sprawiały otwarte kabiny pilotów. 16 sierpnia 1941 roku przyleciały kolejne eskadry z samolotami Ca.311 i SM.82, tracąc jednego Ca.311 z powodu awarii silnika. Od 22 sierpnia 1941 rozpoczęło się przebazowanie do Kirowa, jednak z powodu braku przygotowania lotniska skierowano się do Krzywego Rogu. Udało się do 26 sierpnia przebazować tam tylko część samolotów. Konieczne stało się uporządkowanie lotniska z powodu wcześniejszych walk, co zajęło kilka tygodni. Wśród samolotów bojowych operował również jeden samolot wyposażony w aparaty i kamery w celu dokumentacji włoskich walk oraz rozpoznania wrogich jednostek. Do ZSRR przerzucony został niezbędny personel naziemny wraz ze sprzętem technicznym. Dzięki temu zachowano sprawność operacyjną eskadr.