Taafe był angielskim katolikiem, posiadającym niewielkie doświadczenie żołnierskie. Posiadał wprawdzie oddział znakomitych żołnierzy weteranów dowodzonych przez Alasdaira MacColle, jednak większa część jego sił była niedoświadczona. Irlandczycy zdemoralizowani byli brakiem porozumienia z rojalistami angielskimi, wielu żołnierzy nie było lojalnych wobec Taafe. W przeciwieństwie do nich siły O'Briena były doświadczone w boju i dobrze wyszkolone.
W okolicy Knocknanauss (w pobliżu miejscowości Mallow w hrabstwie Cork) obie armie spotkały się w listopadzie 1647 r.
Bitwę rozpoczął nieskoordynowany atak wojsk irlandzkich. Taafe ustawił swoje siły w dwóch grupach po różnych stronach wzgórza, które uniemożliwiało im dobrą widoczność. W rezultacie jedna grupa nie wiedziała co porabia druga. W trakcie ataku Irlandczyków ludzie MacColla zapuścili się za uciekającym przeciwnikiem, zabijając wielu Anglików. Gdy już sądzili, że bitwa jest wygrana, Irlandczycy rozpoczęli plądrowanie dobytku Anglików. Tymczasem po przeciwnej stronie wzgórza kawaleria O'Briena zmusiła Irlandczyków do ucieczki pociągających za sobą wojska piechoty dowodzone przez Taafe. W trakcie odwrotu, wielu żołnierzy zostało zabitych przez Anglików.