Marceau był autorem 15 innych mimodram, w tym Pierrot de Montmartre (Pierrot z Montmartre), 3 Peruki, Sklep z Pionkami, 14 lipca, Wilk Tsu Ku Mi, Paryż płacze-Paryż się śmieje, Don Juan, Łowca motyli, Etapy życia, Klatka czy Fabrykant masek. Szczególnie cztery ostatnie obwołano „poematami gestu”.
Pantomima, tak jak muzyka, ani nie zna granic, ani nie rozróżnia narodowości. Jeśli śmiech i łzy są cechą ludzkości, wszystkie kultury muszą być przesiąknięte naszą sztuką. – mówił Marceau.
Światowa sława i wszechstronność thumb|240px|Mim Bip, czyli Marcel Marceau z prezydentem USA Jimmym Carterem, jego żoną Rosalynn Carter i córką Amy, 16 czerwca 1977 mały|Marcel Marceau w 2004 r. Występując na całym świecie Marcel Marceau rozpowszechniał „sztukę ciszy” (L'art du silence).
W latach 1955 i 1956 występował w Ameryce Północnej, po raz pierwszy – na Stratford Festival of Canada, wielkim, corocznym letnim festiwalu teatralnym w mieście Stratford w Ontario w Kanadzie. Swoje występy w Stanach Zjednoczonych rozpoczął w Phoenix Theatre w Nowym Jorku, za co zebrał entuzjastyczne recenzje. Później przeniósł się do większego Ethel Barrymore Theatre na Broadwayu. Jego kolejne występy m.in. w San Francisco, Chicago, Waszyngtonie, Filadelfii i Los Angeles pobiły rekordy popularności i wzbudziły sensację.