O gotowości do rozrodu samic z rodziny Pyralidae świadczy „wzywająca” pozycja, która polega wystawieniu tułowia pomiędzy skrzydłami, eksponując gruczoł wydzielający feromony. Samce zbliżają się do samic z rozłożonymi skrzydłami, 79% zbliżających robi to od tyłu. Pozycjonują się równolegle do samicy, kierując się w tę samą stronę. Po zbliżeniu się do samicy unoszą odwłok ponad głowę, wydłużając walwy. W trakcie kopulacji samice pozostają w tej samej pozycji – z uniesioną częścią brzuszną, ale już z ukrytym gruczołem. Kojarzenie się w pary trwa zazwyczaj od 4 do 5 godzin po zmierzchu.
Około 75% jaj jest składanych do 48 godzin, w temperaturze 20–23 °C. Stan zdrowia i stan psychologiczny osobników oraz warunki w jakich doszło do godów wpływają na liczbę potomstwa. Samce wystawione na ciągłe działanie światła maja dużo niższe możliwości reprodukcyjne niż te przebywające pod zmieniającym się oświetleniem. Liczba potomstwa sięga od 50 do 500.
Jaja składane są w odstępach lub blisko siebie. Przylegają do podłoża ponieważ pokryte są wydzieliną z gruczołu szyjnego. Wysoka odporność jaj na czynniki abiotyczne przyczynia się do możliwości adaptacyjnych tego gatunku.