Dzięki wprowadzeniu go do służby polskie lotnictwo myśliwskie stało się pierwszym na świecie, które w całości przezbroiło się na samoloty o całkowicie metalowej konstrukcji półskorupowejAndrzej Morgała: Samoloty wojskowe w Polsce 1924-1939. Warszawa: Bellona, 2003. , ss.48-54.
Jako pierwsze wyposażono w nowe maszyny 14 eskadr myśliwskich 1 pułku lotniczego i 2 pułku lotniczego, od wiosny 1933 roku. Również Marynarka Wojenna planowała zakup 20 maszyn mających pełnić zadania w ramach Morskiego dywizjonu lotniczego, ale ze względu na brak funduszy kontrakt nie doszedł do skutku.
Po wprowadzeniu do służby w 1935 roku PZL P.11, samoloty P.7 zostały przesunięte do zadań szkoleniowych, ale do wybuchu wojny proces wymiany maszyn nie zakończył się całkowicie.
Efektem prac nad P.7a obok samego myśliwca było doświadczenie, wykorzystane przez Puławskiego podczas prac nad PZL P.11, będącym rozwinięciem projektu P.7a.