thumb|Grób mjr. Józefa Juniewicza na cmentarzu w Kiełpinie, z błędną tabliczką Józef Juniewicz (ur. 2 lutego 1895 w Siedlarowszczyźnie, w powiecie oszmiańskim, zm. 22 września 1939 pod Łomiankami) – major kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Uczestnik I wojny światowej. W czasie wojny z bolszewikami i Litwinami oraz po ich zakończeniu pełnił służbę w szeregach 13 pułku Ułanów Wileńskich. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 241. lokatą w korpusie oficerów jazdy.
17 grudnia 1931 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W latach 1930–1933 pełnił służbę w dowództwie 1 Dywizji Piechoty Legionów w Wilnie. Latem 1933 roku został kwatermistrzem 10 pułku strzelców konnych w Łańcucie. Jesienią 1938 roku został przeniesiony z 23 pułku Ułanów Grodzieńskich w Postawach do 12 pułku Ułanów Podolskich w Białokrynicy i wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy pułku.