Służba w Wojsku Polskim Od listopada 1918, podczas wojny polsko-ukraińskiej kierował służbą sanitarną w walkach o Lwów. 28 grudnia 1918 przyjęto go do Wojska Polskiego w stopniu generała podporucznika i tego samego dnia powołano na Szefa Departamentu Sanitarnego Ministerstwa Spraw Wojskowych oraz Naczelnego Lekarza WP. 17 stycznia 1920Dziennik Pers. MSWojsk. Nr 4 z 07.02.1920 r. Stawecki jako datę zwolnienia ze stanowiska szefa departamentu podaje 17 stycznia 1919 r. Ponadto utrzymuje, że równolegle piastował funkcję generalnego inspektora korpusu lekarzy wojskowych. na własną prośbę zwolniony ze stanowiska z podziękowaniem Naczelnego Wodza za dotychczasową służbę. 20 lutego 1920 został zwolniony z funkcji przewodniczącego Przygotowawczej Subkomisji Weryfikacyjnej dla oficerów lekarzy, podlekarzy i oficerów sanitarnychDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 9 z 13.03.1920 r.. Obowiązki szefa departamentu i przewodniczącego podkomisji weryfikacyjnej przekazał płk. lek. Franciszkowi Zwierzchowskiemu. Od 20 stycznia do 8 lutego 1920 leczył się w sanatorium w Zakopanem. W czasie wojny polsko-bolszewickiej ponownie zgłosił się do czynnej służby wojskowej i od 24 lipca 1920 był konsulentem chirurgicznym Dowództwa Okręgu Generalnego Lwów. 3 stycznia 1921 przeniesiony został w stały stan spoczynku.