W czasie walki I pluton stracił 2 czołgi, pozostałe 3 wycofały się do Twierdzy Brzeskiej. Dalsze niemieckie natarcie zostało powstrzymane przez czołgi 113 kczl w rejonie Bramy Brzeskiej. 113 kczl wzmocniła 112 kczl w blokowaniu bram twierdzy, pozostałe czołgi zostały okopane w wałach twierdzy. 15 września czołgi kompanii odpierały ataki na twierdzę niemieckiego 8 pułku pancernego z 10 DPanc. już ze stałych stanowisk ogniowych (zamaskowane okopy w ogródkach działkowych na północ od cytadeli).
16 września załoga cytadeli opuściła miasto, a kompania wyprowadziła z Brześcia pozostałe 2-3 wozy z którymi, większość spieszonych załóg również wycofała się z twierdzy. Pozostałe z kompanii czołgi dołączyły do kolumny czołgów 112 kczl, która w sile 7 czołgów wymaszerowała w kierunku Kodna i Włodawy. W trakcie marszu czołgi na skutek defektów i zużycia sukcesywnie były niszczone przez własne załogi. Do miejsca pierwszego postoju 17 września o godz. 6.30 doprowadzono dwa czołgi, które ukryto, uzbrojenie i amunicję zakopano W Twierdzy Brzeskiej pozostało w jako blokujących bramy i na stanowiskach 10 lub 11 czołgów. Większość spieszonych załóg, które wycofały się z twierdzy, w części 19 września dotarło do Lublina. W trakcie dalszego marszu 21 września część dostała się do niewoli sowieckiej, a część do końca września walczyła w Grupie płk.