Gdy jednak i te argumenty nie pomogły, prosi władzę zakonu o przeniesienie, do Polski powraca w roku 1472. 29 września 1472 zostaje wybrany prowincjałem zakonu w Samborze a następnie w Bydgoszczy. W roku 1475 uzyskuje od papieża Sykstusa IV kolejne przywileje dla zakonu, a w roku 1484 przywilej uznania dnia Franciszka za święto kościelne.
O. Michał prowadził procesy przeciwko biskupowi poznańskiemu Górce przed sądem papieskim. Jak podają metryki kościelne, "gorliwym kapłanom i zakonnikom utrudniał życie", m.in. Janowi z Dukli, Szymonowi z Lipnicy i Władysławowi z Gielniowa. W roku 1486 miał wyjechać z pielgrzymką do Jerozolimy, jednak z powodu choroby musiał pozostać w Polsce. Zmarł w Krakowie w roku 1496.
Bibliografia Czesław Bogdalski, Bernardyni w Polsce. Zarys dziejów na tle współczesnych wydarzeń, T. I/II, Kraków, 1933
Linki zewnętrzne
Literatura uzupełniająca Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989,
Michał Bal Kategoria:Dworzanie Kazimierza IV Jagiellończyka Kategoria:Polscy bernardyni (I Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy diakoni bernardyńscy Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Krakowskiej Kategoria:Ludzie związani z Nowotańcem Kategoria:Urodzeni w XV wieku Kategoria:Zmarli w 1496