Doktryna Jedności odrzuca pogląd, jakoby jakakolwiek osoba mogła na jakiejkolwiek drodze uzyskać status boskości, czy to przez uczynki, czy przez łaskę Bożą. Bóg uznawany jest za istotę w żaden sposób niepodzielną, nie posiadającą fizycznego ciała, będącą niewidzialnym duchem, która może być oglądana jedynie w teofanii (np. płonący krzew) lub osobistej manifestacji (wcieleniu) jako człowiek – Jezus Chrystus. Ojciec, Syn i Duch Święty to "tytuły", jakimi posługuje się jeden Bóg. Ojciec to "tytuł", jakim posługuje się Bóg w stosunku rodzicielskim, jednorodzony Syn Boży to "tytuł", jakim posługuje się Bóg wcielony, zaś Duch Święty jest "tytułem" Boga objawiającego się w działaniu. Za wszystkimi tymi "tytułami" kryje się jeden Bóg, jedna osoba boska, tj. Jezus Chrystus.
Jezus Chrystus Jezus Chrystus uznany jest za jedyną osobę Bożą, absolutnego Boga, który dla zbawienia ludzkości przyjął ciało i zachowując Swą odwieczną, w pełni boską naturę, stał się w pełni człowiekiem, narodził się z Marii Dziewicy, został ukrzyżowany, pogrzebany i trzeciego dnia zmartwychwstał, po czym wstąpił do nieba, gdzie jest jedynym pośrednikiem i orędownikiem. W niedalekiej przyszłości nastąpi powtórne przyjście Jezusa, któremu towarzyszyć będzie zmartwychwstanie wierzących i porwanie (pochwycenie) Kościoła do nieba.