Marcus Unger sprzedał osiem włók w Stębarku niejakiemu A. Papłowskiemu.

W 1511 r. kaplicę w Stębarku okradziono z przedmiotów liturgicznych i pieniędzy. W latach 1515–1519 właścicielem Stębarky (i Samina) był niejaki Samiński. W 1519 r., na wezwania komtura stawiło się 21 uzbrojonych chłopów ze Stębarku (obowiązek lenny). W 1540 właścicielem prawie całego Stębarku był Albrecht Finck. W tym czasie wieś obejmowała 80 włók i liczyła 24 wolnych chłopów, 5 zagrodników, dwóch karczmarzy, kowala i sołtysa. Pastor uprawiał cztery włóki, należące do kościoła oraz ziemie należące do filii we Frygnowie i Mielnie. Z dokumentów wynika, że Stębark w 1600 r. był wsią szarwarkową, a chłopi uprawiali 48 włók. W czasie najazdu tatarskiego w 1656 r. zniszczona została kaplica, którą odbudowano w 1681 r. Po czterdziestu latach kaplicę ponownie zniszczono, przez co pastor i nauczyciel stracili środki utrzymania. W tym czasie w szkole odbywały się codziennie dwie godziny lekcji.