Dom mieszkalny z 1810 jest drewniany i o konstrukcji węgłowej. Nakryty jest czterospadowym dachem z gontu, od strony ulicy posiada główne wejście i niewielki, wsparty czterema kolumnami ganek. Wewnątrz podzielony na dwie połowy, w każdej z nich znajduje się kuchnia (od strony podwórza) i pokój (od strony ulicy). Jeden pokój to pracownia sitarska – tkane tutaj były płótna. Pod domem znajdują się piwnice. Cały budynek jest osadzony na wysokiej podmurówce. Okna są typowe dla domów „typu biłgorajskiego” – są duże (na potrzeby warsztatu sitarskiego) i podzielone na dwanaście części. Charakterystyce dla domów Biłgoraja było to, iż znajdowały się w nich drogie meble i sprzęty, na które majętni, wędrujący po świecie sitarze mogli sobie pozwolić. W domu eksponowane są siatki z włosia, włosianki i siatki druciane do sit.
Za domem mieszkalnym znajduje się podwórze. Tam do domu przylega drewutnia – prosty budynek z drewna służący magazynowaniu opału. W Biłgoraju drewutnia zazwyczaj była także częścią warsztatu sitarskiego – tutaj były wyrabiane łuby do oprawiana sit.
W sąsiedztwie drewutni znajduje się spichlerz. Znajdują się w nim dwa pomieszczenia i strych. Przy frontowej ścianie spichlerza znajdują się podcienie. Eksponowane są tu naczynia na ziarno oraz sprzęt do mielenia zboża.