21 czerwca generał Carl Gustav Fleischer z Dowództwa Armii Norweskiej wystąpił z koncepcją przeprowadzenia poboru wszystkich Norwegów w wieku 20–35 lat przebywających w Wielkiej Brytanii w celu zwiększenia sił norweskich na uchodźstwie do około 2,5 tysiąca ludzi. Jednocześnie Brytyjczycy zamierzali sformować dwie norweskie samodzielne kompanie, każda w liczbie 230 żołnierzy, do prowadzenia rajdów na wyspy i wybrzeże norweskie. Emigracyjny rząd norweski ostatecznie odrzucił plan generała Fleischera, przyznając priorytet marynarce handlowej, marynarce wojennej i siłom lotniczym oraz jednostkom specjalnym, których chcieli Brytyjczycy. Pod koniec lipca obóz w Dumfries został oficjalnie nazwany „Norweskim Obozem Wojskowym Dumfries” (Norwegian Army Camp Dumfries). W sierpniu przeniosło tam swoją siedzibę z Londynu Dowództwo Armii Norweskiej.