thumb|240px|Feldmarsz. Erwin Rommel wizytuje we Francji 21 DPanc., załoga samobieżnego działa przeciwpancernego Marder 21 Dywizja Pancerna (niem. 21. Panzer-Division) – niemiecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowej, walczyła przeciw wojskom brytyjskiej, armii USA i Armii Czerwonej.
Historia Dywizja została sformowana rozkazem z 1 sierpnia 1941 z oddziałów 5 Dywizji Lekkiej oraz 5 pułku pancernego z 3 Dywizji Pancernej na terenie Libii w ramach Afrika Korps.
Brała udział w walkach w Libii, pod koniec 1941 wzięła udział w walkach pod Tobrukiem. W 1942 uczestniczyła w drugiej bitwie pod El Alamein. Po zakończeniu bitwy wycofała się pod Trypolis, gdzie toczyła walki z atakującymi wojskami brytyjskimi. W lutym 1943 została wycofana na teren Tunezji, gdzie brała udział w walkach w rejonie Tunisu. Pod koniec kwietnia 1943 część oddziałów dywizji ewakuowano na teren okupowanej Francji, a pozostałe skapitulowały w maju 1943 przed wojskami amerykańskimi.