thumb|240px|Nagrobek Stefana Rozmaryna na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Stefan Rozmaryn, właśc. Stefan Rosmarin (ur. 23 października 1908 we Lwowie, zm. 4 czerwca 1969) – prawnik, konstytucjonalista i administratywista. Główny autor konstytucji lipcowej z 1952. Czołowy teoretyk marksistowskiego konstytucjonalizmu w Polsce. Profesor Uniwersytetu Warszawskiego, członek Polskiej Akademii Nauk.
Życiorys Urodził się w rodzinie żydowskiej jako syn Adolfa Abrahama Rosmarina, adwokata krajowego we Lwowie i Sury Tilzy vel Matyldy z domu Kirschen. Lata młodości spędził we Lwowie. W 1926 ukończył gimnazjum im. Stefana Batorego. W latach 1926–1930 studiował na Wydziale Prawa i Umiejętności Politycznych Uniwersytetu Jana Kazimierza. W 1932 na Wydziale Prawa UJK uzyskał stopień doktora praw na podstawie dysertacji z dziedziny prawa administracyjnego pt. Zbiorowe układy pracyRozmaryn Stefan POLIN Wirtualny Sztetl [dostęp 2024-07-22].. Do wybuchu II wojny światowej był adwokatem we Lwowie.