Mieszkając pewien czas w Zakopanem, należała do stowarzyszenia „Sztuka Podhalańska”. Pracowała jako nauczycielka rysunków w gimnazjum żeńskim w Olkuszu.

Podczas II wojny światowej mieszkała krótko u Boguckich w dworku w Krzykawce. Wróciła do Bolesławia w 1946 roku.

Zginęła potrącona przez pociąg relacji Kielce–Katowice, gdy wracała z pleneru w Olewinie. Została pochowana w Bolesławiu w grobie matki, na nagrobku znajduje się jej popiersie autorstwa Zbigniewa Strasia.

Jej imię nosi Gminny Ośrodek Kultury w Bolesławiu.

Twórczość Malowała głównie pejzaże, portrety i martwe natury. Zachowało się przeszło 1000 jej prac: obrazów olejnych, akwareli, pasteli, rysunków. Jej twórczością zajmowali się m.in. Karol Estreicher czy Ignacy Trybowski.

Wystawy Jej prace brały udział w wielu pokazach zbiorowych przed pierwszą wojną światową: w Zakopanem, Krakowie, Lwowie, Wilnie, Moskwie i Warszawie, między innymi w 1907 r. na „Wystawie prac malarskich kobiet” Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie.

W grudniu 1912 r.