USS Radford (DD-446) – amerykański niszczyciel typu Fletcher, nazwany od kontradmirała Williama Radforda, walczył w czasie II wojny światowej, wojny koreańskiej i wojny w Wietnamie.
Historia Stępkę okrętu położono w stoczni Federal Shipbuilding and Dry Dock Company w Kearny (stan New Jersey) 2 października 1941. Kadłub wodowano 3 maja 1942, matką chrzestną była pani Francois E. Matthes, a niszczyciel włączono do służby 22 lipca 1942.
"Radford" uczestniczył w bitwie pod Kolombangarą i bitwie w zatoce Kula, angażując się w działania przeciwko japońskim konwojom Tokyo Express. Otrzymał Presidential Unit Citation od prezydenta amerykańskiego za uratowanie 468 marynarzy z zatopionego krążownika USS "Helena" zaatakowanego i zatopionego 25 listopada 1943 przez japoński okręt podwodny I-40. Niszczyciel został uszkodzony przez japońską minę podczas wspierania odbijania Luzonu w grudniu 1944 i otrzymał Presidential Unit Citation od rządu filipińskiego. Wycofany ze służby 17 stycznia 1946 i umieszczony w rezerwie w San Francisco.