Mechanizm Daviesa polega na zastosowaniu przeciwskrętnie nagwintowanej osi obrotu koła sterowego oraz zamocowania na niej suwaków połączonych cięgnami do ramion płetwy sterowej. Obrót koła sterowego powoduje zbliżanie się do sternika jednego suwaka przy jednoczesnym oddalaniu drugiego, w wyniku czego cięgna obracają płetwą. Rozwiązanie to jest współcześnie rzadko stosowane.
Koło sterowe ma najczęściej kształt obręczy ze szprychami i zamocowane jest obrotowo na poziomej osi w kolumnie sterowej. Niegdyś szprychy były dłuższe od promienia koła sterowego, a ich wystające części nazywały się rumbami. Ułatwiały one zarówno obracanie koła, jak i zliczanie obrotów (i ich części). Obecnie koła sterowe z rumbami stosuje się rzadko z powodu niebezpieczeństwa zranienia się nimi przez członków załogi. Niemniej jednak klasyczne koło sterowe z rumbami jest do dziś jednym z najbardziej charakterystycznych motywów wizualnych związanych z tematyką żeglarską. Tradycyjne koła sterowe były wykonane z drewna i posiadały dodatkowe zdobienia. Często takie koło było wizytówką żaglowca i posiadało unikatowy wygląd. Współczesne forma została uproszczona do gładkiej obręczy wykonanej ze stali nierdzewnej lub coraz częściej, z materiałów hi-tech, takich jak kevlar lub włókno węglowe.