Po habilitacji objął stanowisko kierownika Katedry Międzynarodowych Stosunków Gospodarczych na Uniwersytecie Łódzkim. Od 1970 roku ponownie był w SGPiS, na Wydziale Handlu Zagranicznego. W roku 1971 był konsultantem od spraw walutowych w Najwyższej Izbie Kontroli. W 1973 roku został profesorem nadzwyczajnym, natomiast w 1990 przyznano mu tytuł profesora zwyczajnego.
Zasługi Trzykrotnie, w latach 1966, 1972 i 1977, otrzymał nagrody Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, w 1974 roku odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Był wybitnym specjalistą z dziedziny teorii pieniądza, funkcjonowania systemu walutowego czy ewolucji pieniądza. Jego dorobek naukowy obejmuje ponad 400 prac, w tym 13 monografii i podręczników. Wśród nich znajdują się takie pozycje jak: „Problemy rozwoju Ameryki Łacińskiej” – 1963; „System walutowy współczesnego kapitalizmu” – 1965; „Kryzys systemu walutowego w kapitalizmie” – 1970; „Kryzys walutowy w kapitalizmie” – 1969; „Kursy walutowe w ekonomice współczesnego kapitalizmu” – 1972; „Teorie kursu walutowego” – 1985; „Rubel transferowy – międzynarodowa waluta krajów RWPG” – 1974; „Pieniądz światowy w kapitalizmie” – 1975Pieniądz światowy w kapitalizmie – PWN 1975.; „Międzynarodowe stosunki ekonomiczne i finansowe” – 1986;