Po matce Richard odziedziczył hrabstwo Salisbury, które jednak przejął dopiero po śmierci ojca. Od 1449 r. był w prawach żony 16. hrabią Warwick. Był więc posiadaczem licznych włości w Midlands i Marchiach Walijskich.
Wojna Dwóch Róż 6 sierpnia 1445 r. przyszły hrabia Warwick został pasowany na rycerza. Wkrótce otrzymał swoje pierwsze urzędy. W 1446 r. został jednym ze strażników zamku Carlisle i Marchii Zachodnich na pograniczu szkockim. Był nim ponownie w 1453 r. W 1450 r. został dziedzicznym szambelanem Szachownicy. Od 1450 do 1470 r. był dziedzicznym szeryfem Worcestershire. Przed 6 grudnia 1453 r. został członkiem Tajnej Rady. W 1455 r. został kapitanem Calais, ostatniej angielskiej enklawy na kontynencie.
W rozpoczynającej się właśnie Wojnie Dwóch Róż Warwick, wraz z ojcem, stanął po stronie yorkistowskiego pretendenta do tronu, Ryszarda, księcia Yorku. Wiosną 1455 r. Warwick, York i Salisbury zebrali swoje wojska w Leicesterze. Następnie ruszyli przeciwko wojskom Lancasterów. 22 maja 1455 r. wygrali bitwę pod St Albans. Do wygranej walnie przyczynił się Warwick, który uderzył swoimi oddziałami na tyły wojsk lancasterskich. W wyniku bitwy król Henryk VI Lancaster dostał się do niewoli, a York został faktycznym władcą kraju. W następnych latach Warwick przebywał głównie w Calais.