thumb|right|200px|Okładka do książki Dwie bajki Dwie bajki – książka Antoniego Langego wydana w 1910 w Warszawie, na którą składają się dwa utwory (jeden liryczny, drugi prozatorski) stylizowane na bajki dla dzieci. Autor zadedykował książkę Heniowi, Waciowi i Jasiowi (prawdopodobnie byli to siostrzeńcy poety). Ilustracje wykonał Ignacy Protasiewicz.
Historia o ptaku, co był psem i psie, co był ptakiem
Utwór napisany został prozą. Narratorem jest sam Lange, który opowiada Heniusiowi historię chłopca o tym samym imieniu i tak samo kapryśnym usposobieniu (A największa jego wada była taka, że ten chłopczyk nigdy nie wiedział, czego chce...). Opowieść rozgrywa się akurat w momencie zniesienia stanu wojennego w Polsce. Pewnego razu wujek (parte-parole autora) wziął chłopca do sklepu z zabawkami i zaproponował kupienie albo lalki psa albo lalki łabędzia. Heniuś nie mógł się zdecydować, toteż tajemniczy sprzedawca imieniem Hokus-Pokus zaproponował mu lalkę ptaka, co jest zarazem psem i psa, co jest zarazem ptakiem. Chłopiec zgodziwszy się, wsiadł na grzbiet osobliwego stworzenia, które natychmiast poszybowało do góry. Heniuś stracił jednak kontrolę nad psem-łabędziem, przez co trafił na nieznaną wyspę, zamieszkiwaną przez bajkowe stworzenia, śpiewające kwiaty, wróżki i niegrzeczne dzieci.