Mikrusek myszaty żyje na drzewach, wśród drobnych gałązek i lian. Areały samców istotnie zachodzą na siebie, w większym stopniu niż areały samic, przy czym dotyczy to także centralnych części areałów osobników sąsiadujących ze sobą. Obszary zajmowane przez samce są większe od obszarów samic, a osobniki zapadające w torpor korzystają z obszarów mniejszych od tych zachowujących aktywność cały rok. Pojedyncze zwierzę zajmuje 1,8 ha.
Odgłosy wydawane przez mikruski myszate przypominają odgłosy mikruski sambirańskie i rdzawe, zwłaszcza głośne gwizdy.
W Ankarafantsika odnotowano raczej dobowy niż sezonowy torpor. Obserwowano go także w Kiribny, ale tam samice potrafią także wchodzić w dłuższy torpor, czego nie czyni płeć męska.
Jak i inne lemurkowate, mikruski myszate nie tworzą trwałych par. Ich system rozrodu zachował wiele cech pierwotnych. Rozmnażają się promiskuitycznie, zarówno samce, jak i samice miewają licznych partnerów seksualnych, mimo że wcześniejsze dane z niewoli wskazywały na kopulacje samic tylko z dominującym samcem. W okresie rozrodu samica przeciętnie wchodzi w ruję 2,2 raza, co 45–55 dni. W niewoli zaobserwowano, że trzymane razem samice wchodzą w swą pierwszą w danym roku ruję jednocześnie, jednak już kolejne okresy płodności nie synchronizują się. Synchronizacja mogła zostać wywołana pojawieniem się samców.