Z uwagi na to, że Wielka Brytania nie była w stanie wojny z Francją reprezentowaną przez rząd Vichy, główną rolę w desancie miały odegrać szczupłe siły Wolnych Francuzów, w postaci 3670 ludzi i 4 małych okrętów, wspierane w razie potrzeby przez marynarkę brytyjską, natomiast siły brytyjskie w wysokości 4270 żołnierzy Royal Marines miały być wysadzone jedynie w razie konieczności. De Gaulle liczył zresztą, że sama demonstracja siły może skłonić gubernatora Dakaru Pierre’a François Boissona, do przyłączenia się do Wolnych Francuzów. Operacja otrzymała kryptonim Menace („groźba”). Była to pierwsza większa operacja sił Wolnej Francji.

Siły thumb|left|Generał de Gaulle z generałem Edwardem Spearsem na pokładzie holenderskiego statku Westernland Siły morskie Wolnej Francji biorące udział w operacji składały się tylko z 4 okrętów, z czego największa była kanonierka kolonialna (we Francji klasyfikowana jako awizo) „Savorgnan de Brazza” (3 działa 138 mm), poza nią dwa eskortowce „Commandant Duboc” i „Commandant Domine” (również klasyfikowane jako awiza) i patrolowiec – uzbrojony statek „Président Houduce”Według części źródeł, w tym Naval-history.net, zamiast „Président Houduce” dwa patrolowce „Vikings” i „Vaillant”..