Znaczne różnice pomiędzy oryginałem listu i współczesnym tłumaczeniem rumuńskim wynikają z procesu świadomej romanizacji języka rumuńskiego, która przebiegła w drugiej połowie XVIII i w XIX wieku. Jednocześnie w liście występuje wiele zwrotów bardzo przypominających dzisiejszy rumuński, z czego należy wyciągnąć wnioski, że w XVI wieku był to już język powszechnie używany w mowie potocznej na Wołoszczyźnie.
List ten jest pierwszym dokumentem, w którym pojawia się wyrażenie „Țeara Rumânească” (we współczesnym rumuńskim „Țara Românească”), które oznacza „ziemia rzymska”. Według innej teorii zwrot ten miał oznaczać „ziemię niewolniczą”, gdyż słowo rumân oznaczało na Wołoszczyźnie do XVIII wieku „niewolnika”Porównaj z Lazăr Șăineanu, Dicționar Univeral al Limbei Române (wydanie VI, Bukareszt: Editura „Scrisorul Românesc” S.A, 1929, s. 556) oraz z Kurt T. Treptow, A History of Romania (Jassy: The Center for Romanian Studies, 1997).. Do tej pory obszary położone pomiędzy Karpatami Południowymi a Dunajem nazywano mianem „Valahia”, czyli Wołoszczyzna.