Włodzimierz Mochnacki, Włodzimierz Wengrynowicz, Bazyli Bartko, Emilian Wengrynowicz, Jan Polański, Eugeniusz Chylak, Julian Sembratowicz, Zenon Kaliniak i Andrzej Orszak. Archiwum Diecezji Kieleckiej. OP-17/4., wicerektor Greckokatolickiego Seminarium Duchownego we Lwowie, Administrator Apostolski Łemkowszczyzny (od 5 lutego 1941 do września 1945) z siedzibą w Sanoku (cerkiew pw. Zesłania Ducha Świętego w Sanoku), Krynicy i Wróbliku Szlacheckim, kapitan armii ukraińskiej do 1919.
Życiorys Święcenia kapłańskie przyjął w 1925 roku. Do 1939 był wicerektorem Greckokatolickiego Seminarium Duchownego we Lwowie.
Po wybuchu II wojny światowej i zajęciu Lwowa przez Sowietów przeniósł się do niemieckiej strefy okupacyjnej. W okresie okupacji niemieckiej ziem polskich uchodził za zdecydowanego zwolennika ukrainizacji Łemkowszczyzny, cieszył się poparciem okupacyjnych władz niemieckichStanisław Stępień, Polska-Ukraina, 1000 lat sąsiedztwa: Katolickie unie kościelne w europie środkowej i wschodniej, 1998, s. 346. Od 10 czerwca 1940 był wikariuszem generalnym AAŁ w Sanoku. Pod naciskiem kierowanego przez Wołodymyra Kubijowicza Ukraińskiego Komitetu Centralnego (UCK) w Krakowie"W wyniku nacisków Ukraińskiego Centralnego Komitetu w Krakowie powołano wikariusza generalnego, którym mianowany został 10 VI 1940 r. ks.