thumb|350px|Letnia sytuacja synoptyczna na Półwyspie Arabskim. Wiatry szamalowe w lecie są częste ale słabsze niż w zimie. Występuje niskotroposferyczny przepływ strumieniowy związany ze zmianami temperatury nad powierzchnią ziemi w nocy i w czasie dnia. W lecie szamal jest związany z intensyfikacją wyżu nad Arabią Saudyjską, utworzeniem się niżu w Zatoce Omańskiej i Pakistanie. W lecie tworzy się termiczny układ monsunowy (niż) nad południową częścią Półwyspu Arabskiego. W tym czasie wpływ układów frontalnych znad Morza Śródziemnego jest mały.
Wiatry szamalowe mają dobrze zdefiniowaną strukturę pionowąMembery, D.A 1983. Low-Level winds during the Gulf Shamal, Weather, 38, 18-24, w której maksimum wiatru występuje około 100-500 (niski prąd strumieniowy) nad powierzchnią ziemi, zwłaszcza w nocy, a wiatry przy ziemi są słabsze. W nocy temperatura powierzchni oziębia się gwałtownie co powoduje inwersję temperatury i zapobiega mieszaniu się powietrza w dolnych warstwach atmosfery i wpływa na obserwowaną strukturę wiatru w pionie. Podobny mechanizm występuje przy adwekcji ciepłego powietrza nad obszar zimnej wody. Powstają wtedy dwie, prawie niezależne warstwy w atmosferze, sytuacja w której w istniejącej warstwie dobrze wymieszanej rozwija się wewnętrzna warstwa (ang.