Buckingham był jednym z lordów, którzy w 1447 r. aresztowali królewskiego stryja i regenta Anglii księcia Gloucester. Był lojalny wobec Henryka VI, aczkolwiek popadł w konflikt z faworytem królowej Małgorzaty, księciem Somerset. Kiedy w 1455 r. rozpoczęła się wojna domowa między stronnikami króla Henryka VI z Somersetem na czele a stronnikami księcia Yorku, Buckingham wydawał się najwłaściwszą osobą do prowadzenia negocjacji między obydwoma stronnictwami.
Negocjacje nie dały jednak rezultatu. York wygrał pierwszą bitwę pod St Albans i ogłosił się lordem protektorem Królestwa. Buckingham popierał Yorka w jego działaniach. Jednak w 1459 r., kiedy stronnictwo Lancasterów ponownie zebrało siły, Buckingham opuścił Yorka przyczyniając się do jego klęski pod Ludford Bridge. Otrzymał za to spore nadania ziemskie pochodzące ze skonfiskowanych dóbr sir Williama Oldhalla.