Nie zostały one wykorzystane, gdyż na mocy układ monachijskiego Czechosłowacja pozwoliła III Rzeszy na zajęcie Kraju Sudetów.
Wersje Rzopiki były budowane w kilku wersjach oznaczonych kolejnymi literami alfabetu A, B, C, D, E
Typ A Załogę schronu w wersji podstawowej A stanowiło 7 osób - dowódca, zastępca dowódcy, dwóch strzelców, dwóch amunicyjnych oraz łącznik.
W zależności od przebiegu linii obrony osie strzelnic mogły się znajdować pod różnymi kątami – od 120 do 220 stopni. Odpowiednie odmiany były określone jako A-120, A-140, A-160, A-180, A-200, A-220.
Rzopiki typu A były odporne na kilkukrotne trafienie pociskiem kalibru 105 mm. (Schrony wzmocnione budowane w szczególnie ważnych miejscach mogły wytrzymać kilkukrotne trafienie pociskiem kalibru 150 mm. Schrony osłabione były odporne na trafienia pociskami 75 mm)
thumb|Ropik - Lekki obiekt wzór 37 - Typ B. Widać strzelnice boczną oraz strzelnice w ścianie głównej, do ognia na wprost Typ B Obiekty typu B miały jedną strzelnicę do ognia bocznego (B1 - w prawo, B2 - w lewo) oraz jedną do ognia na wprost. Służyły głównie do blokowania dolin górskich lub ważnych dróg przecinających linie umocnień.