W 1931 roku został skasowany. Pierwsze wagony piętrowe wytworzone na obecnych ziemiach polskich powstały w 1936 w Linke-Hofmann-Busch we Wrocławiu jako pierwsze dwuczłonowe zespoły wagonów piętrowych, eksploatowane przez Lübeck-Büchener Eisenbahn. Były eksploatowane przez koleje zachodnioniemieckie do 1977 roku.
Geneza Po II wojnie światowej kraje socjalistyczne, a zwłaszcza NRD, potrzebowały dużej liczby wagonów do ruchu podmiejskiego, szczególnie w aglomeracjach przemysłowych, takich jak Górnośląski Okręg Przemysłowy. Duży ruch podmiejski oraz niedostatki węgla do parowozów powodowały, że składy musiały być jak najbardziej pojemne, a ograniczona długość peronów powodowała, że powstała koncepcja wagonów piętrowych.
Projekt i produkcja W projekcie wykorzystano przedwojenne konstrukcje wagonów piętrowych, jednakże zamiast dwóch członów zdecydowano się na cztery, co spowodowało zwiększenie liczby miejsc w zespole. Produkcję nowych wagonów rozpoczęto w znacjonalizowanych zakładach VEB Waggonbau Görlitz (wcześniej WUMAG Görlitz). Wagony były używane wyłącznie przez kolej wschodnioniemiecką, w obsłudze aglomeracji berlińskiej.