W 1956 jej twórczość została odkryta przez pracowników Polskiej Akademii Nauk, prowadzących badania nad gwarą.
W inicjatywy kustoszki Działu Etnograficznego Muzeum Świętokrzyskiego Aleksandry Dobrowolskiej, zaczęły się spotkania autorskie z Cedro-Biskupową. Łącznie odbyło się ich kilkaset. Jej twórczość była tematem artykułów w prasie codziennej, audycji radiowych i telewizyjnych.
Maria Cedro-Biskupowa wraz z bratem Janem Cedro, Katarzyną Zaborowską oraz Rozalią i Wojciechem Grzegorczykami zaliczana jest do patronów Szkoły im. Poetów Doliny Wilkowskiej w Świętej Katarzynie. Otrzymywała wielokrotnie nagrody w dowód uznania dorobku literackiego i zasług dla kultury regionu. Została m.in. odznaczona nagrodą świętokrzyskiego samorządu w dziedzinie kultury z rok 2007. Wręczenie nagrody miało miejsce w szkole w Świętej Katarzynie.
Była wdową, z czworga dzieci pozostał jej tylko najmłodszy syn Stanisław i jego dzieci: Leszek, Renata, Grażyna, Janusz, Tomasz i Anna. Maria Cedro-Biskup w chwili śmierci była jedną z najstarszych mieszkanek Wilkowa (woj. świętokrzyskie).
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z Kielcami Kategoria:Polscy poeci ludowi Kategoria:Polscy stulatkowie Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 2013