przybywa do Chin i rozpoczyna prace przekładowe pism buddyjskich. III–IV wiek – pismo kharoţhī jest używane na południowej odnodze szlaku jedwabnego (Chotan i Niya). IV wiek – dwaj chińscy mnisi przenoszą pisma buddyjskie do koreańskiego królestwa Goguryeo i rozpoczynają tam produkcję papieru. 320–467 – klasztor-uniwersytet w Nalandzie po rozbudowie może kształcić do 10,000 mnichów. 399–414 – Faxian odbywa podróż z Chin do Indii; po powrocie rozpoczyna tłumaczenie tekstów buddyjskich, które przywiózł ze sobą. V wiek – najwcześniejsze ślady buddyzmu w Mjanmie (napisy w języki pali) i w Indonezji (rzeźby). Najwcześniejsza reinterpretacja tekstów palijskich. Zostaje wzniesiona stupa w Dambulla (Sri Lanka). 402 – na życzenie Yao Xinga, Kumaradżiwa przenosi się do Chang’anu, zakłada biuro tłumaczeń i przekłada literaturę buddyjską na język chiński. 403 – Huiyuan argumentuje, że mnisi buddyjscy nie powinni się kłaniać cesarzowi Chin. ok. 475 – do Chin przybywa Bodhidharma i później zakłada szkołę chan w klasztorze Szaolin. VI wiek – pierwsze przeniesienia nauk chan do Wietnamu. Opowieści z Dżataki zostają przetłumaczone na język perski z rozkazu króla Chosrowa I.