Po zakończeniu I wojny światowej był prezesem powstałej 17 listopada 1918 Polskiej Rady Ludowej w Toruniu. Jako reprezentant ludności polskiej powitał wojsko 18 stycznia 1920, które wkroczyło do miasta. Tegoż samego dnia objął stanowisko komisarycznego prezydenta Torunia. Pełnił tę funkcję do 9 lutego 1920. Działał potem w Narodowej Partii Robotniczej. W latach 1921–1933 był radnym Torunia.
27 marca 1926 złożył ślubowanie, obejmując mandat senatora Rzeczypospolitej I kadencji na miejsce Juliana Szychowskiego, który zrzekł się mandatu. Był również senatorem II kadencji (1928–1930) z województwa pomorskiego z listy Narodowej Partii Robotniczej.
15 października 1900 ożenił się z Heleną Tomilą z Kawczyńskich (1875–1952). Jego wnuczką jest Bożena Steinborn, historyk sztuki.
Został pochowany na cmentarzu św. Jerzego.
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1933) Srebrny Krzyż Zasługi (15 grudnia 1925)
Przypisy („za zasługi na polu pracy narodowo-społecznej”). M.P. z 1925 r. nr 296, poz.