Prawo rzymskie W prawie rzymskim to, co jest nazywane prawem zwyczajowym, nazywano bądź (zwyczaje przodków). Były to normy uznawane w przypadku niezmiennego, długotrwałego uznanego za właściwy sposobu zachowania się w danej sytuacji w społeczeństwie (długotrwałego zwyczaju zwykło się przestrzegać jako prawa w tych przypadkach w których brak prawa pisanego). Digesta Justyniana 1.3.33. (utrwalony zwyczaj stosuje się jak prawo) Digesta 1.3.32.1. (Prawem niepisanym jest to, które zostało potwierdzone przez stosowanie. Albowiem długotrwałe zwyczaje, potwierdzone przez zgodę stosujących je, przybierają postać prawa.) Instytucje Justyniana 1.2.. Z prawa zwyczajowego wywodziło się wiele istotnych instytucji jak np. tj. prawo życia i śmierci nad dziećmi przysługujące osobie mającej nad nimi , zakaz (darowizn między małżonkami) itp.

Zakres skuteczności prawa niepisanego, w tym możność uchylania pisanego, był sporny (ponieważ zaś same prawa wiążą nas, bowiem przyjęte zostały przez akceptację ludu, słusznie to, co lud zaakceptował jako prawo niepisane, wszystkich wiązać będzie;