Jest autorem idei „Sztuki Żenującej” poruszającej problem stresu towarzyszącemu każdemu twórcy przy konstruowaniu dzieła, a szczególnie konfliktowi między akceptacją społeczną a wolnością tworzenia. Sztuka Żenująca materializowała się wieloma manifestami i realizacjami performatywnymi (np. „Ćwiczenia wyzwalające”), wieloma filmami i obiektami. Jest autorem licznych manifestów (np. „Gorset”, „Praca bez skupienia”, „Idiotic art” (wspólnie z A. Kwietniewskim), „Manifest unieważniający”, „Manifest New Pop”, „Niech sczezną mężczyźni” i inne) oraz autorem wielu tekstów teoretycznych np. „Bezczelny podwójny komfort bycia”. Skonstruował podstawy idei przedsięwzięć Łodzi Kaliskiej takich jak: „Niech sczezną mężczyźni”, „Maszyny drżące” (we współpracy z A. Świetlikiem), „Janina Kochanowska”, „Balladyna selfie”, „Stefan i majonez”. Zrealizował wystawę „Sztuce racjonalnej poświęcam” - gdzie zostały między innymi zaprezentowane po raz pierwszy „Obrazy do wycinania”. Tworząc w ramach Łodzi Kaliskiej przez ponad 45 lat wziął udział w kilkuset wystawach.